Saltar ao contido principal
Orientacións 2016 OEA

Parte 1: información xeral

O concepto de AEO baséase na colaboración entre aduanas e empresas introducidas pola Organización Mundial de Aduanas (OMA). Trátase de operadores económicos que cumpren voluntariamente unha ampla gama de criterios e traballan en estreita cooperación coas autoridades aduaneiras para garantir o obxectivo común da seguridade da cadea de subministración.

O concepto aséntase firmemente na asociación das aduanas co operador económico. Así pois, a relación entre aduana e AEO deberíase basear sempre nos principios de transparencia, exactitude, equidade e responsabilidade mutua. A Administración aduaneira espera que o AEO actúe conforme á lexislación aduaneira e informe ás aduanas de calquera dificultade que xurda en relación co cumprimento da lexislación. A Administración aduaneira debe prestar apoio para conseguiro.

A UE estableceu o seu concepto de AEO de acordo con normas recoñecidas internacionalmente, e en 2008 creou a base xurídica necesaria mediante as modificacións en materia de seguridade do Código Aduaneiro Comunitario (CAC) e as súas disposicións de execución. O programa, cuxo obxectivo é mellorar a seguridade da cadea de subministración internacional e facilitar o comercio lexítimo, está aberto a todos os axentes da cadea de subministración. Cobre os operadores económicos autorizados para a simplificación aduaneira (AEOC), a protección e a seguridade (AEOS) e a combinación de ambos os dous.

As presentes Orientacións non son xuridicamente vinculantes e revisten un carácter meramente explicativo. O seu propósito é garantir unha interpretación común, tanto para as autoridades aduaneiras coma para as operadoras económicos, e servir de instrumento para facilitar a aplicación correcta e harmonizada das disposicións legais sobre os AEO polos Estados membros. Constitúen un documento único, canda os seus anexos, e comprenden a totalidade das principais ferramentas utilizadas durante o procedemento de solicitude e xestión dos AEO . As presentes Orientacións actualízanse periodicamente para reflectir os avances lexislativos e incluír a experiencia práctica obtida ata o momento e as boas prácticas adquiridas.

A última versión das Orientacións AEO pódese consultar no sitio web da DG TAXUD.

Como utilizar as Orientacións?

Na parte 1 das Orientacións ofrécese información xeral acerca do programa sobre AEO da UE, incluída a relativa ás vantaxes do estatuto e o recoñecemento mutuo.

Na parte 2 descríbense os criterios para a obtención da condición de AEO e os diferentes aspectos dos requisitos de seguridade e a seguridade da cadea de subministración.

Na parte 3 trátase o proceso xeral de toma de decisións, que atinxe tanto ás autoridades aduaneiras coma aos operadores económicos.

Na parte 4 descríbense diversos aspectos do intercambio de información entre as autoridades aduaneiras, incluída a consulta.

Na parte 5 abórdanse todos os aspectos relacionados coa xestión do estatuto outorgado, incluído o seguimento, a reavaliación, a modificación, a suspensión e a revogación.

A parte 6 trata do Recoñecemento Mutuo de Programas AEO.

Na parte 7 inclúense todos os anexos.

No anexo 1 figuran o Cuestionario de autoavaliación (CAE) e as súas notas explicativas. De acordo co artigo 26 do Acto delegado do Código Aduaneiro da Unión (AD CAU), para solicitar o estatuto de AEO o solicitante deberá presentar, xunto coa solicitude, un cuestionario de autoavaliación que facilitarán as autoridades aduaneiras.

O anexo 2 contén o documento «Ameazas, riscos e posibles solucións», dirixido tanto ás autoridades aduaneiras coma aos operadores económicos. A súa finalidade é facilitar a auditoría e a revisión, co fin de garantir o cumprimento dos criterios aplicados aos AEO ao cotexar a información facilitada no CAE e as áreas de risco identificadas. Ademais, contén exemplos de posibles solucións para abordar os riscos e ameazas identificadas.

No anexo 3 própónse un exemplo de cadro de persoal para a declaración de seguridade.

O anexo 4 inclúe unha lista de exemplos de información que se ten que compartir coas autoridades aduaneiras de conformidade co artigo 23, apartado 2, do Código Aduaneiro da Unión (CAU).

  1. Sección I: Introdución
  2. Sección II: Quen pode converterse en AEO?
  3. Sección III: Vantaxes do AEO
  4. Sección IV: Cooperación entre as autoridades aduaneiras e outras autoridades da Administración
  5. Sección V: Recoñecemento mutuo
  6. Sección VI: O logotipo de AEO