2.I.1. Disposicións xerais
O artigo 39, letra a), do CAU esixe que non houbese infraccións graves ou reiteradas da lexislación aduaneira e da normativa fiscal, e en particular que non houbese condenas por delitos graves en relación coa actividade económica do solicitante. Por outra banda, o artigo 24 do AE CAU considera cumprido este criterio se durante os últimos tres anos o solicitante non cometeu infraccións graves ou reiteradas da lexislación aduaneira e da normativa fiscal nin recibiu condena algunha por un delito grave en relación coa súa actividade económica. Neste contexto, o artigo 24 do AE CAU distingue entre persoas físicas e persoas non físicas.
Se o solicitante é unha persoa física, teñen que cumprir estas condicións
- o solicitante e,
- se é o caso, o empregado encargado dos asuntos aduaneiros do solicitante.
Se o solicitante non é unha persoa física, teñen que cumprir estas condicións
- o solicitante,
- a persoa encargada do solicitante ou que controle o seu enderezo e
- o empregado encargado dos asuntos aduaneiros do solicitante.
No artigo 5, apartado 2, do CAU inclúese unha definición concreta de lexislación aduaneira. A «normativa fiscal» tén quese entender en sentido amplo, sen limitarse aos impostos relacionados coa importación e exportación de mercadorías (p. ex., IVE, fiscalidade das empresas, impostos especiais, etc.). Por outra banda, a «normativa fiscal» tén quese limitar aos impostos que teñen unha relación directa coa actividade económica do solicitante.
O historial de cumprimento da lexislación aduaneira e a normativa fiscal poderá considerarse apropiado cando a autoridade aduaneira competente para tomar a decisión considere que unha infracción reviste escasa importancia en relación co número ou a magnitude das operacións conexas e non teña ningunha dúbida no referente á boa fe do solicitante.
No caso de que a persoa que exerza o control da empresa do solicitante encóntrese establecida ou resida nun terceiro país, ou se o período de establecemento do solicitante é inferior a tres anos, as autoridades aduaneiras avaliarán o cumprimento do devandito criterio de acordo co historial e a información de que dispoñan.
Recoméndase que na avaliación das infraccións por parte das autoridades aduaneiras competentes en toda a UE teñan en cóntase as circunstancias específicas comúns que seguen:
- A avaliación do cumprimento deberá abarcar a totalidade das actividades aduaneiras do solicitante, incluídos todos os elementos de fiscalidade pertinentes, tendo en conta o historial de delitos graves relacionados coa actividade económica.
- O termo «infracción» aludirá non só aos actos que descubran as autoridades aduaneiras con ocasión dos controis efectuados no momento da introdución das mercadorías no territorio aduaneiro da Unión, ou da sometemento das mesmas a un procedemento aduaneiro. Tamén se considerará e avaliará toda infracción da lexislación aduaneira, a normativa fiscal ou a lexislación penal detectado con ocasión dos controis posteriores ao despacho que se efectúen ulteriormente, así como calquera outra contravención que se observe mediante a utilización doutras autorizacións aduaneiras ou calquera outra fonte de información a disposición das autoridades aduaneiras.
- disposición das autoridades aduaneiras.
- As infraccións cometidas por transitarios, axentes de aduanas ou outros terceiros que actuen en nome do solicitante tamén se terán en conta. O solicitante deberá achegar probas que acrediten a adopción das medidas pertinentes para garantir o cumprimento das persoas que actúan no seu nome, como o establecemento de instrucións inequívocas dirixidas a tales partes, o seguimento e a comprobación da exactitude das declaracións e as accións correctivas emprendidas en caso de erro. - O incumprimento polo solicitante da lexislación nacional non aduaneira ou non fiscal nos diferentes Estados membros non debe pasarse por alto, aínda que, neste caso, tales infraccións deberán considerarse á luz da boa fe do operador e da relevancia das mesmas respecto das súas actividades aduaneiras.
- Cando as sancións vinculadas a unha infracción determinada sexan revisada pola autoridade competente tras unha apelación ou revisión, a avaliación da gravidade da infracción deberá basearse na decisión revisada. Cando a autoridade competente revogue plenamente a sanción por unha infracción, considerarase que tal infracción non tivo lugar.
Antes de adoptar unha decisión sobre o cumprimento do criterio de respecto da lexislación tén quese establecer unha comparación entre o total das infraccións que cometeu o solicitante e o número de operacións que levou a cabo no mesmo período de tempo, a fin de establecer ratios axeitadas. Neste contexto, teñén quese ter en conta os diferentes tipos de actividades no tocante á o número e o volume das declaracións aduaneiras e as operacións realizadas polo solicitante.