Saltar ao contido principal
Orientacións 2016 OEA

2.V.3. Controis de acceso apropiado

A fin de protexer o acceso ás instalacións e evitar a manipulación indebida das mercadorías, o solicitante aplicará «medidas axeitadas para evitar o acceso non autorizado ás oficinas, as zonas de expedición, os peiraos de carga, as zonas de carga e outros lugares pertinentes».

Pode haber casos en que as medidas de seguridade externas como aramados, valados e dispositivos de iluminación sexan obrigatorias (cando as mercadorías se almacenen fóra dos edificios, os muros destes non se consideren perímetro externo ou non se asegure en grao suficiente a protección dos edificios e o acceso aos mesmos). Doutra banda, pode haber casos en que un muro circular exterior completo non sexa posible nin necesario. Así pode ocorrer se o solicitante arrenda parte dun parque industrial ou loxístico, non se almacenan mercadorías no exterior e os demais requisitos de seguridade física, como os relativos á seguridade dos edificios, caracterízanse por un rigor elevado.

Todas as zonas sensibles en materia de seguridade deben protexerse fronte ao acceso non autorizado de terceiros, pero tamén do propio persoal do solicitante que careza de competencias ou permisos de seguridade apropiada para acceder a elas. Considérase aquí non só o control de acceso de persoas non autorizadas, senón tamén o de vehículos e mercadoría sen autorización.

Deberanse establecer e executar debidamente rutinas relativas á maneira de resposta ante incidentes de seguridade nos casos de acceso non autorizado ou de intento de acceso ás instalacións (p. ex., contacto coa policía local, o persoal de seguridade interna e, se é o caso, as autoridades aduaneiras). Neste contexto, tamén é importante saber que o concepto de seguridade do AEO própónse o obxectivo de evitar os incidentes. Polo tanto, cómpre indicar calquera brecha de seguridade antes de que poidan repercutir na seguridade e a protección da cadea de subministración internacional dun xeito esencial. Un exemplo pode ser o dos sistemas de CCTV que se limitan a gravar pero non se supervisan. Aínda que poidan resultar suficientes para outros fins, non sono para o AEOS.

Ao comprobar a presente condición, reviste enorme importancia ter debidamente en conta as características específicas das pemes. Aínda que as pemes teñan que cumprir os mesmos requisitos que as grandes empresas respecto dos procedementos de control interno dos accesos, pode que lles conveñan solucións diferentes no tocante á os controis de acceso. A modo de exemplo:

  • Na maioría das ocasións, as pequenas empresas e as microempresas carecen de recursos suficientes para dedicar empregados á supervisión do acceso ás instalacións. Neste caso, por exemplo, unha aramado de cerramento equipada cun intercomunicador permitirá o control remoto do acceso ás instalacións.
  • Unha instrución que lembre a obriga de manter as portas das áreas de expedición asegurada con pechadura e que as portas se equipen cun timbre para os condutores que desexen acceder á área de expedición podería evitar o acceso non autorizado ás zonas de carga.
  • Aínda que se supón que as grandes empresas proporcionan tarxetas de identificación ao seu persoal e a todos os seus visitantes, no caso das pemes esta medida podería ser innecesaria.